Column Robèrt
Nee, de titel is niet wat het lijkt. Bij ‘ondergronds’ denkt de Bodegraafse burger natuurlijk meteen aan de afvalcontainers en de onvrede hierover. Maar ondergrondse politiek kun je ook anders verstaan.
Na een jaar met GroenLinks, politiek van binnenuit, begrijp ik de burger steeds beter. Tijdens de verkiezingen doen partijen grote beloften, maar vervolgens komen ze deze niet na. Het begint met een coalitieakkoord. Van iedere deelnemende partij zit er een beetje in en vervolgens moet dit akkoord vier jaar mee! Afgelopen zondag was ik op een nieuwjaarsreceptie van GroenLinks in Leiden. Daar raakte ik in gesprek met de voorzitter van de plaatselijke D'66. Eén van de vragen die hij stelde was: 'Is het coalitieakkoord dichtgetimmerd?’ ‘Ja, maar waarom de vraag?’ Dat was omdat het in Leiden anders gaat. Daar is een coalitieakkoord op hoofdlijnen. Gedurende het gesprek werd ik steeds enthousiaster, maar dacht ook na over de situatie in onze gemeenteraad. De coalitie CDA, VVD en BBBR heeft de koers voor vier jaar dichtgetimmerd. De oppositie, waaronder GroenLinks, kan roepen wat ze wil, maar de rondweg moet er komen, ook al kost het ons 12 miljoen en gooien we jaarlijks 4 miljoen aan rente weg! Waarom komt het duurzaamheidsprogramma in onze gemeente niet op gang terwijl de wereld om ons heen snel verduurzaamt? Het zijn de afspraken voor vier jaar die flexibiliteit en realiteit in de weg staan. Er is geen speld tussen te krijgen als de coalitie de rijen gewoon sluit. Alle energie ten spijt, we hebben niets in te brengen! Zo voelt de burger zich nou ook. Met een akkoord op hoofdlijnen zal de coalitie uit zijn comfortabele zetel moeten komen. Wethouders zullen meer tijd in andere partijen moeten steken. Veel eerlijker, voor iedereen een kans. Burgers zullen boeiende raadsvergaderingen zien en merken dat hun inbreng zin heeft. Een politiek zal van de grond komen die gevoerd wordt met positieve energie, dat is de winst.